Στιγμές ηρεμίας

Αυτή η στιγμή είναι μια τέτοια, απόλυτης ηρεμίας. Κάθομαι στον καναπέ βολικά και περιμένω να γίνει ο καφές ούτως ώστε να σκεφτώ μερικά πράγματα και να κάνω τον απολογισμό της χρονιάς. Ελπίζω τίποτα να μην μου χαλάσει αυτή τη στιγμή περισυλλογής γιατί θα συγχιστώ (και θα αρχίσω τις στραβοξυλιές). Οι δικοί μου έχουν μαζευτεί στο σπίτι των παππούδων προς το παρόν, και την εορταστική «σύναξη των μαγισσών» παραμονή πρωτοχρονιάς σήμερα την κανονίσανε επίσης εκεί, οπότε το πεδίο εδώ είναι ελεύθερο λόγω των προετοιμασιών για το event.

Αρχικά προσπαθώ να θυμηθώ τι σκεφτόμουν πέρσι τέτοια μέρα, ει δυνατόν και τέτοια ώρα. Μπάλες, τίποτα δεν σκεφτόμουν.. Το πολύ πολύ να έβλεπα κανένα όνειρο, καθότι κοιμόμουν και ξεκουραζόμουν από την κραιπάλη της προηγούμενης βραδιάς. Όχι, δεν ξημερώθηκα άσκοπα κυρίες κ κύριοι.. Δούλευα! Χμμ, anyway, το ξεχνάμε το θεματάκι γιατί τα περσινά χριστούγεννα ήταν κάπως καταθλιπτικά και δεν θέλω να τα θυμάμαι.

Αναφορικά με τα γεγονότα της χρονιάς, συνειδητοποιώ πάντως πως το 2011 γενικά πέρασε κ δεν ακούμπησε, εκτός από κάτι λεπτομέρειες που με έκαναν να χαρώ κ εγώ λιγάκι. Αυτό όμως, μόνο αυτό! Τζίζους, μου τη δίνει η απραξία, μου την καρφώνει στον εγκέφαλο! (και δεν εννοώ κάτι πρόστυχο). Οπότε το 2012 πρέπει να βάλουμε και κανέναν στόχο της προκοπής, να τον πετύχουμε, κ έτσι να καλύψουμε και τα κενά του ’11.

Ένα πράγμα μόνο με πείραξε, ή μάλλον δύο. Το ένα είναι στο χέρι μου, το δεύτερο όχι. Φυσικά το ένα έχει να κάνει με τη σχολή μου, με κάποια πράγματα που δεν έγιναν όπως ήθελα και κατά συνέπεια επηρρεάστηκαν κάποια άλλα διαδοχικά. Εν ολίγοις, πήρα μπάλες.. Αλλά φέτος θα τα καταφέρω, όχι για μένα, αλλά για τη φουκαριάρα τη μάνα μου. Όσο για τα υπόλοιπα, όπως μου έρθουν, δεν θα κάτσω να σκάσω κιόλας.

Shit, μόλις μου τελείωσε ο καφές.. Huston we have a problem. Τα υπόλοιπα δεν προλαβαίνω να τα γράψω, αφ’ ενός μεν γιατί πρέπει να ετοιμαστώ για το βράδυ και αφ’ ετέρου γιατί περνάει η επίδραση του καφέ και θα αρχίσω τα σαρδάμ…

Να έχουμε μια καλή πρωτοχρονιά, να περάσουμε όσο καλύτερα μπορούμε απόψε, και γενικώς με το καλό να μας μπει ο νέος χρόνος..!!! 

ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣςερτυθιοπασδφγηξκζχψωβνμεργηξμχψγηξκ

See ya later alligatorrr(s)

Παράκρουση

Αυτό το πράγμα δεν υπάρχει. Όλοι έχουν πάθει κάτι, σαν ομαδική παράκρουση. Ειδικά αυτές τις μέρες το πράγμα πάει από το κακό στο χειρότερο. Π.χ. βγαίνω στα μαγαζιά να ψωνίσω και βλέπω αφηνιασμένο πλήθος να βρίσκεται σε έξαρση. Κρίση σου λέει μετά. Όλοι κυκλοφορούν με σακούλες και ψώνια, που φτάνουν να γεμίσουν δύο κοντέινερ. Ή βγαίνω για έναν καφέ, και έχω την αίσθηση πως μπήκα στο κλουβί με τις τρελές. Απερίγραπτο. (Άσχετο, αλλά ένα πράγμα απολαμβάνω τώρα βέβαια με αυτό το τζέρτζελο, οτι στα μαγαζιά όλο κ λιγότερα τραπέζια "reserved" βλέπεις, ακόμα και στα ποζερίστικα. :Ρ)

Έπειτα η παράκρουση συνεχίζεται και στις οικογενειακές συγκεντρώσεις. Εκεί να δείς χαμό κ δράμα, ο καθένας το μακρύ κ το κοντό του. Ειδικά στα events της δικής μου οικογένειας, λες και ο καθένας έπαθε από 10 εγκεφαλικά και δεν επικοινωνεί με το περιβάλλον, δεν πατάει επαφή ο εγκέφαλος με τη γλώσσα. Συν το ότι ακούω ένα κάρο απόψεις ασυναρτησίες για όλα τα θέματα, αρχίζοντας από τον καιρό και καταλήγοντας στο γιατί να φοράω σκισμένα τζήν και να πέταω έτσι τα λεφτά μου. Ακόμα κ ένας καθηγητής μου στη σχολή, αστειευόμενος προσφέρθηκε να μου δώσει λεφτά να αγοράσω άλλο τζην, «κανονικό». Τι να πεις..

Σε λίγο θα αρχίσω να πιστεύω στις θεωρίες συνωμοσίας περί χημικών ψεκασμών στον ουρανό από τα αεροπλάνα, με τη μόνη διαφορά πως αυτό που ρίχνουν πρέπει να επηρρεάζει σοβαρά την ανθρώπινη νοημοσύνη, αντίληψη και σκέψη. Δεν μπορώ να καταλάβω όμως, όλοι τον ίδιο αέρα αναπνέουμε, πως γίνεται να μην μας παίρνει όλους η μπάλα?

Αρχίζω να μεταλλάσσομαι σε Φρόιντ τώρα τελευταία με τόσους προβληματικούς και προβληματισμένους γύρω μου. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, θα αρχίσω να χρεώνω με την ώρα γιατί δεν πάει άλλο. Αν είναι να χάσω την ηρεμία μου, ας μου μείνει κ εμένα κάτι στην τελική.. :Ρ

Ντρουγκου ντρουγκου

Δεν κάνει άλλη δουλειά ο γείτονας μου, παίζει το όργανό του. Όλη μέρα. Και μου σπάει τα νεύρα σε θρυψαλάκια μέχρι εκεί που δεν παίρνει, ΟΛΗ ΜΕΡΑ. Ήθελα να ‘ξερα, άλλη δουλειά δεν έχει? Πρωί μεσημέρι βράδυ, σαν αντιβίωση ένα πράμα.

Για να εξηγούμαι, το όργανο του δεν είναι άλλο από ένα παραδοσιακό κρητικό μουσικό όργανο (μάλλον λύρα, αλλά δεν παίρνω και όρκο), το οποίο το βασανίζει και το γρατζουνάει όποτε μπορεί, μαζί και τα νεύρα μου, καθότι τις γκαρσονιέρες μας τις χωρίζει μια μεσοτοιχία. Και απ’ότι καταλαβαίνω, ηχομόνωση δεν παίζει να έχει μπει στο κτίριο (μα τι πολυτέλειες είναι αυτές που ψάχνω, λεφτά δεν υπάρχουν). Τώρα θα μου πεις, σπίτι του είναι μωρή, ότι θέλει θα κάνει. Σωστά, εξάλλου κ εγώ αν φέρω ντραμς στο σπίτι, και τα παίζω στις 4 τα ξημερώματα, τι μπορεί να μου πει??

Αλλά καλά να πάθω, το «πρόσεχε τι λές» είναι μεγάλη αλήθεια. Πάντα ήμουν υπέρ των ανθρώπων που ασχολούνται με την παράδοση γενικά και τη στηρίζουν, όπως επίσης το να γουστάρουν τον τόπο τους, σε λογικά πάντα πλαίσια. Τώρα όμως που η παράδοση μετακόμισε δίπλα μου, το «λούζομαι» και καλά να πάθω. Να θυμηθώ την επόμενη φορά απλώς να κρατάω το στόμα μου κλειστό.*

Το βλέπω, θα έχουμε μαλλιοτραβήγματα ειδικά στην περίοδο της εξεταστικής, που ειδικά τότε χρειάζομαι απόλυτη ησυχία για να μεγαλουργήσω και να γράψω τις βαθμάρες μου στα μαθήματα (εδώ κυριολεκτώ). Από τώρα το δαιμόνιο μου σκέφτεται 100+1 τρόπους εξουδετέρωσης της πηγής της φασαρίας. Και μη μου πεί κανείς ότι αυτό δεν είναι φασαρία, γιατί δεν ξέρει. Δεν μένει δίπλα στη φασαρία και δεν μπορεί κατά συνέπεια να εκφέρει άποψη. Οπότε μπάλες. Μουσική μια φορά αυτό δεν το λες πάντως. Κακοποίηση της μουσικής, άνετα.

Να ’το να ‘το άρχισε πάλι να μου βιάζει τους ακουστικούς μου πόρους! Και η ώρα είναι 1:54 π.μ. γαμώ την τύχη μου. I rest my case πρίν τα πάρω στο κρανίο και πάω δίπλα και του κάνω τις χορδές φιόγκο στο λαιμό. Και τον συμπαθώ τον γείτονα κατά τα άλλα.

*απλά δεν παίζει τέτοια περίπτωση τώρα που το ξανασκέφτομαι.


Υ.Γ. με τα ντραμς θα είμαι κάπως έτσι:

Not bad at all. Θα τα ζητήσω δώρο απο τον Αη Βασίλη φέτος.