Επικίνδυνα πράγματα. Διαβάστε με δική σας ευθύνη.

Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012

Ποίηση

Στην πρασινάδα κάθεσαι
κι εγώ σου το χαϊδεύω
το παχουλό χεράκι σου
που τόσο το λατρεύω.

Γιατί μικρή μου μόλις με δεις
ευθύς τα κατεβάζεις;
στο χώμα τα ματάκια σου
κι εμέ δεν με κοιτάζεις;

Μήπως τον έχω εγώ μικρό
τον πόνο στην καρδιά μου;
Μήπως δεν μου σηκώνεται
μια τρίχα από τα μαλλιά μου;

Θα 'ρθω στο παραθύρι σου
θα 'ρθω να σου την παίξω
να παίξω την κιθάρα μου
κ' ύστερα να σε κλέψω.

Κι άμα δεν έβγης να με δεις
θα πάω για να χύσω,
να χύσω δάκρυα πικρά
μήπως σε λησμονήσω. 

Αξία της ποίησης: Ανεκτίμητη
Άντε και καλό μήνα, με λιγότερο κρύο και χιόνια.. τα βαρέθηκα!

2 σχόλια:

  1. Και που να δεις τα χέρια μου... Κωλοκρύο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κωλοκρύο δεν λες τίποτα.. εγώ αφού τη γλίτωσα μέχρι τώρα χωρίς να φάω καμιά βούτα γλιστρώντας στα χιόνια-πάγους κλπ κλπ, είμαι κομπλέ!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή